O Partido Galeguista sempre foi un proxecto político de centro

O revisionismo histórico comunistoide é especialista en silenciar selectivamente aquelas pasaxes da nosa historia galega que non lle gustan e que van en contra da súa ideoloxía partidista.

Últimamente algúns deses da estrela vermella andan todos sobresaltados porque o “nacionalismo de esquerda” podería perder o monopolio do nacionalismo galego (algúns non evolucionaron desde o “partido único” da Unión Soviética), e andan mui ocupados en predicar ao vento que o PG é mao, moi mao, fascista, retrógrados, españolista, antigalego, e unha banda de farsantes e pervertidos porque –aseguran os neocomunistas- o antigo PG era precedesor dos da estreliña vermella iugoeslava, e este PG non é máis que unha mafia de resentidos "reaccionarios" e conservadores.

Curiosamente, estes neocomunistas sempre falan “do PG de Castelao e Alexandre Bóveda”. Nunca se lles escuita falar do PG de Otero Pedraio, de Plácido Castro, de Vicente Risco, de Filgueira Valverde, de Manuel Beiras (o pai do “Beiras”, conservador? ui, ui, ui, ui, ui….)… Nunca falan deles porque eses galeguistas eran conservadores, demócratas e anticomunistas.

Escuitando como estes neocomunistas pretenden reescreber actualmente a historia do PG, queren que nos imaxinemos a un Bóveda tirando cócteles molotov á “policia espanhola” no entanto un Castelao drogado queima unha bandeira e berra “Puta Espanha”. Nada máis lonxe da realidade. Os neocomunistas xamáis poderán silenciar que Alexandre Bóveda era católico practicante con cinco fillos, un home moderado e grande amigo de conservadores como Raxoi Leloup, Losada Diéguez, ou o mesmo José Calvo Sotelo. Igual podemos dicer de Castelao, que comezou a súa vida política dentro do… Partido Conservador. Si, por muito que lles doa aos da “matruska Rusia”, Castelao, antes de formar o PG, era membro do Partido Conservador, e entre os seus mellores amigos estaban famosos conservadores como Portela Valladares ou Losada Diéguez, que exerceu unha grande influencia ideolóxica no rianxeiro.

Por que os neocomunistas só queren falar do “PG de Castelao”? Se falamos de Partido, temos que lembrar que o home máis influinte no PG que pariu o Estatuto era Plácido Castro, non Castelao. Na III Asemblea Nacional do PG Plácido Castro foi o candidato máis votado para levar a Secretaría Executiva, con muitos máis votos por diante que o outro candidato, Castelao. Na IV Asemblea Nacional do PG Plácido Castro voltou ser o candidato máis votado á Secretaría Executiva. Por qué os neocomunistas nunca falan do “PG de Plácido Castro?”. Direilles por qué:



Si. O líder do aparato político do PG era un conservador liberal. Foi este conservador liberal, Plácido Castro, o que tamén foi designado polo PG para ir á Sociedade das Nazóns en Suiza a ler un discurso feito por Vicente Risco -outro conservador- e onde os países europeos declararon a Galiza como nazón da Europa no ano 1933. Si, hoxe o BNG anda luitando para que o noso III Estatuto diga que somos unha nazón, mas os comunistas galegos silencian o que pasou en 1933 cando foron dous conservadores do PG os que fixeron que Galiza fose declarada nazón de Europa diante da Sociedade das Nazóns. Iso os revisionistas neocomunistas ténno ben calado.

O Partido Galeguista era un partido moderado de centro direita. Ainda que o revisionismo histórico comunistoide ande últimamente querendo facer crer a algúns rapaces inxenuos que o PG era “de esquerdas”, xamáis poderán destruir os papeis, os documentos, os homes e a historia. E se non, escuiten a un dos patriotas de esquerdas máis respectábeis da Galiza, Isaac Diaz Pardo, que naquel tempo militaba nas “Xuventudes Comunistas Unificadas” e que calificaba a ese “PG de Castelao” como un partido de “reaccionarios”:




Vexan que pouco mudaron os tempos. Os comunistas do ano 1935 cualificaban ao PG como un “partido de reaccionarios”, do mesmo xeito que hoxe os neocomunistas da estrela vermella insultan de todo a este PG que dí querer converterse no partido nacional moderado da Galiza.

No proceso de negociazón política do I Estatuto da Galiza o sector do PG máis escorado á direita criticou calquer tipo de acordo cos esquerdistas e comunistas hispanos da Frente Popular, ainda que estes tamén apoiaban a Autonomía da Galiza. Este desacordo estratéxico provocou a saída dalgúns militantes do PG que criaron un novo partido chamado “Direita Galeguista”. Vexamos o comentario do histórico militante do PG, o ilustre patriota señor Francisco Fernández Del Riego:



O PG e Direita Galeguista “defendían o mesmo”. Non se pode dicer máis claro.

Aproveito aquí para enviar os meus respeitos ao ilustre patriota señor Francisco Fernández del Riego en lembranza polo pasamento trasantonte da súa dona Evelina Hervella. Descanse en Paz.


Como todo galego debería saber, os nacionalistas hispanos ilegalizaron o Partido Galeguista entre 1936-1978. O PG malviveu na emigrazón –daquela non había este fantástico invento que é o internet- e no ano 1943 un grupo de patriotas intentan reorganizar o PG dentro da Galiza controlada polas forzas dictatoriais-nacionalistas hispanas. Un deses patriotas, o galeguista moderado Ramón Piñeiro, foi condeado a tres anos de prisón polo seu intento de reorganizar o PG. Trás a súa saída de prisón Piñeiro consegue desanimar o intento de reorganizar o PG e convence aos galeguistas de concentrar o traballo patriótico no eido cultural dentro da Editoral Galaxia. Esta decisión foi duramente criticada polo nascente nacionalismo comunista galego, que cualificaron a Piñeiro de “reaccionario”, “anticomunista” e mesmo de “axente da CIA”.

Morto o ditador Franco, o PG voltou a reorganizarse coa chegada da Democracia. Aqueles de vostés que tiveran uso de razón naquel tempo lembrarán ao centrista Luis Sobrado, Secretario Xeral do PG en 1978, que aportou a contribuzón dos Galeguistas na elaborazón do II Estatuto de Autonomia da Galiza. Lembrarán tamén que chegado o referendum polo II Estatuto o Partido Galeguista fixo campaña a prol da súa aprobazón no entanto os neocomunistas da estrela vermella non apoiaban o Estatuto, que consideraban “reaccionario”.

Mui poucos de vostés pagarían atenzón a aquel novo intento de reorganizar o Partido Galeguista en 1985 protagonizado por Ramón Martínez e Manoel Beiras (velaquí outros dous históricos conservadores “reaccionarios” do PG). Foi outro intento fallido.

Agora há apenas tres anos, en 2004, o PG celebrou outra asemblea nacional máis de refundazón. Naquel momento o “nacionalismo de esquerdas” ignorou o evento, mas desde aquela o novo PG vai sumando máis e máis xente e agora son a cuarta forza política galega en número de concelleiros municipais. Isto parece irritar aos do “partido único” da Unión Soviética, que temen perder o monopolio nacionalista, e así comezan a criticar ao novo PG calificándoos de “reaccionarios”.


Ben, hoxe vou sair en defensa do Partido Galeguista:

Aos que critiquen o proxecto do PG de 2007 afirmando que o PG de 1931-1936 era un partido de comunistas, socialistas ou radicais direilles que volten á escola, que aprendan a historia da nosa nazón e que teñan ben claro que o Partido Galeguista de 1931-1936, 1943, 1978 e 1985 sempre foi un proxecto político conservador moderado de centro-direita.

Aos que critiquen o proxecto do PG de 2007 afirmando que o PG de 1931-1936 era un partido independentista direilles que volten á escola, que aprendan a historia da nosa nazón e que teñan ben claro que o Partido Galeguista de 1931-1936, 1943, 1978 e 1985 sempre foi un proxecto político moderado que propuña unha confederazón peninsular.

Aos que critiquen o proxecto do PG de 2007 afirmando que este PG non é o mesmo que o de 1931-1936 direilles que non sexan tan simplistas. É evidente que hoxe nen contamos cunha Xerazón Nós nen a situación político-social de 2007 é comparable coa de 1931.


Direilles que eu persoalmente son soberanista galaico e non concordo con nengunha confederazón con nengún povo iberomediterráneo. O único proxecto político de futuro para a Galiza é unha Gallaecia Atlántica e Europeia. E o único camiño para chegar a ese obxectivo é convencer ao noso povo e contar coa súa forza.


Hoxe defendo o direito do PG a tentar unha vez máis de establecer un proxecto político conservador e moderado para Galiza.

Primeiro, porque os galaicos somos unha étnia inequívocamente conservadora.

Segundo, porque calquer país do mundo necesita ter forzas nacionais en todo o abano político: de esquerdas, de direitas, ecoloxistas, etc.

Terceiro, porque xa é hora que comecemos a aplicar estratexias políticas eficientes de soberania nacional, que den resultados.


Queremos resultados. Nos últimos 30 anos tivemos unha “esquerda nacionalista” secuestrada polo comunismo ruso-caribeño que desacreditou completamente ao movimento nacionalista galego. Ao mesmo tempo tivemos un partido nacionalista hispano (PP) disfarzándose de “galeguista” para captar votos galegos e logo no governo fazer políticas pro-hispanas e contrárias aos intereses nacionais galaicos.

Xa é hora que nós lles apliquemos a mesma menciña.

Necesitamos un partido moderado que faga igual que o PP mas á inversa. Un partido que saiba captar votos na povoazón galega, galego-falante e castelán-falante, e que logo no poder desenvolva políticas nacionais galeguizadoras.

Durante muitos anos os dous partidos hispanos, PP e PSOE, estiveron xogando coa Galiza ao “policia bon e policia mao”. O policia mao era o PP, españolista e intransixente cos direitos nacionais da Galiza, e o policia bon era o PSOE, máis comprensivo coas nosas demandas nacionais. Mas no momento da verdade, os dous son un mesmo partido que defende os intereses hispanos na Galiza.

Agora tócanos a nós de xogar o mesmo xogo con eles. O PG pode xogar a ser o policia bon, que comprende a toda a sociedade, fala con todo o mundo, é moderado, róuballe o voto populista do PP e exerce como tapón político para que o PP nunca máis poda chegar á Presidencia da Xunta. O BNG pode xogar a ser o policia mao, abertamente independentista, firme e intelixente nas súas reivindicazóns políticas, como o Scottish National Party. Un cenario similar ao que existe na Cataluña, onde governe a esquerda ou governe a direita sempre haberá unha forza nacional no governo da nazón.


Teremos que estar atentos aos feitos e políticas do novo PG. Non devemos esquecer quen é o verdadeiro inimigo da Galiza e onde están as nosas prioridades nacionais. Sexamos menos críticos cos nosos, axudemos aos nosos, sexamos realistas coa nosa situazón nacional, sexamos intelixentes coa nosa situazón nacional, e continuemos a traballar pola nazón, con ilusión, sen cair xamáis no desánimo.

Viva Gallaecia Ceive

Este foi o discurso do escritor galeguista Avelino Abuín de Tembra recitado o 7 de Xaneiro de 2007 nos actos do PG en Rianxo para conmemorar o cabodano do pasamento de Castelao.

http://www.partido-galeguista.org/cuten ... 335812&arc

Estimado Outeiro, algúm dos fíos que mencionas foram postos em andamento por mim, e noutros participei. Eu sou, como já tenho dito avondo, votante do BNG e considéro-me pessoa de esquerdas. Ficando a premisa clara, de início e sem ambagens, aparecem várias perguntas a fazer.

- Acredito no pensamento único ?. Nom.
- Preocúpa-me a apariçom de forças políticas nacionalistas nom de esquerdas ?. Nom.

Com efeito, o Partido Galeguista nom era comunista. Sim gostava do discurso ingénuo sufincado na defesa ideal dumha Galiza de camponeses e marinheiros, mais fazendo parte dumha naçom idealizada que como base para fazer qualquer revoluçom "comunista".

Com o discurso do PG histórico quedo com algumhas cousas, com outras nom, pero desde logo é história do País, e umha história cheia de dignidade, mais a crítica ao PG de hoje nom se basseia noutra cousa que nom seja a minha suspeita de que sejam sinceros com o país. Em suma, nom creio que este PG seja o dos persoeiros que citas acima. (Oxalá !!!); o centro direita galeguista leva errados muitos tiros. Eu neste PG nom acredito nem um chisquinho.

Fóra disso permíte-me umha pequena citaçom ao Filgueira Valverde, ilustre galeguista que entre outras cousas tem a honra de ter sido alcaide de Ponte Vedra no franquismo e grande impulsor dessa empresa ponteira que se chama ENCE e é a pior peste deste país (nom por cheirar, que tambêm; nom por luxar a ría, que tambêm, mas por sequestrar a paisagem e colaborar á colonizaçom da Galiza e a perpetuaçom da dita colonizaçom até hoje, e para mais alá de hoje até nom sabemos quando. (Muito engenheiro de montes espanhol havería que botar da Galiza; aproveito para dizer que esses som os piores imigrantes que se deixarom caír nesta Santa Naçom, que tanto doi).

Do PG do Bóveda e do Castelao gosto um mundo; do Filgueira e Risco escapo a fume de caroço, e do de hoje nom acredito ser depositário legítimo de nengumha das dúas pólas.

Um abraço.

Um partido que di ter um minimo de galeguismo é acredita na utilizaçom dum idioma estrangeiro na nossa patria nom é mais ca um partido estrangeiro.

Pra mim um partido GALEGO é um partido 100% em galego é 100% independentista.
Para que queremos um partido que nom seja 100% galego? pra isso ja temos ao PSOE e ao PP. Penso que os nacionalistas 100% temos que deixar-nos de historias é ser sinceiros conosco, se queremos umha Galiza Ceive o unico caminho é ser galegos 100% e deixar-nos de gaitas,
estrangeiros e castrados fora é ponto.

Compatriota senhor Bandariz, aqui todos concordamos na nossa luita comum por umha Mátria soberana e livre. Celebro a sua determinaçom ideológica, só lamento que o 80% dos nossos compatriotas nom opinem ainda como vocé e coma mim.

Desde o meu ponto de vista a estratégia que daria melhor resultado para formar umha maioria de soberanistas galegos é essa dualidade partidária galega de “policia bom e policia mao” ou “partido moderado e partido independentista”, onde o partido moderado ten a responsabilidade nacional de parar os pés ao PP hispano e galeguizar a sociedade pola porta de atrás.

Lembre o exemplo que mencionei de Castelao. Nom esqueça vocé que o nosso grande patriota Castelao entrou no PG depois de militar num Partido Conservador hispano... O que estou a defender aquí é que necessitamos um partido que seja capaz de atraer a gente conservadora non-nacionalista para poder forma-los como nacionalistas (igual que passou com Castelao) ademais de restar votos e poder a esse PP hispano que tanto dano está a fazer á nossa naçom.

Dende o meu ponto de vista o engendro do PG já deixou demasiado claro os seus postulados "galleguistas".Que lles dean polo cú.

Na actualidade considero a IDEGA o partido com o programa máis aceitável.

Efectivamente, caro compatriota senhor Oestrimnio, como já lhe comentei noutra conversa os conservadores galegos levamos um mui longo historial de erros, e terrívelmente graves pois o nosso fracasso político permitiu quatro maiorias de governo nacionalista hispano na Galiza.



Sobre o compatriota Filgueira Valverde e ENCE pedo-lhe um pouco de perspectiva e comprensom. Naquel tempo a escolha era escapar fóra do País ou ficar na Galiza tentando construir o que se pudesse numhas condiçons obviamente hostís contra o galeguismo. Sei que na tradiçom ideológica da esquerda vocés louvam o martírio, mas qual era o acto patriótico mais comprometido e difícil naquel tempo? Marchar a viver a Argentina ou Londres? Deixarse matar polos nacionalistas hispanos? Se quadra o difícil era ficar numha Galiza ocupada polos paramilitares hispanos e trabalhar polo seu desenvolvimento económico e cultural malia as limitaçons e o olho vigiante dos hispanos. O compatriota Filgueira Valverde trabalhou duro para traer ENCE a Ponte-Vedra. El pensava em desenvolvimento e postos de trabalho para a sua naçom, em atraer riqueza a Galiza, porque a riqueza trae liverdade. Irónicamente hoje nós sabemos que ENCE criou um desastre ecológico que há que desterrar da ria, e já nem quero a falar da herética eucaliptizaçom da nossa Terra. O compatriota Filgueira Valverde nom podia imaginar o verme que estava a introduzir no nosso país.


Polo resto, concordo com vocé. Esperemos que o verdadeiro PG seja o PG desses persoeiros que falam e sintem a nossa naçom, e que sabem que neste país é necessário umha força nacional que galeguize pola direita. Isso é o que pretendo explorar neste tópico.

Botar a andar um projecto político dessa classe nom lhe é nada fácil -ja o imagina vocé- e erros cometem-se mesmo nas famílias políticas mais experimentadas. Esperemos que estratégias como o corunhesista Carlos Marcos na corunhesista Corunha seja isso: umha estratégia para botar umha rede galeguista em peixe alheio, igual que o PP hispano leva pescando muitos anos no galeguismo ingénuo do nosso povo. Nos próximos quatro anos veremos que é o que passa.

Sempre um prazer conversar com vocé.

O PG tiña adeptos da centro-esquerda e centro-dereita, foi ante todo un partido do cohesión e aglutinamento nacional, o que hoxe non temos e tanto anhelamos. Como dixeron enriba, a súa historia está chea de dignidade. Respecto ao "PG" actual (esas siglas tiñan que ser banidas) non acredito nel un chisco. Penso que na miña familia temos autoridade moral dabondo para calificar ou non a un partido de galeguista. Eu son partidario como outros, de en certas cidades fortemente castelanizadas, levar a cabo unha política inversa á do PP na Galiza. Iso para min pasaría por parmitir unha oficialidade dos dous topónimos A Coruña/La Coruña, e artillería dialéctica con sazón falso-hispanista, mas non ir na contra do ensino en galego obrigatorio nos colexios, ou poñer a propaganda eleitoral en castelán co topónimo en castelán, ou facer roda de prensa cunha escarapela hispánica rojigualda. O da bandeira Española podería torerarse como unha medida de falso hispanismo para atraer eleitores colonizados e levar a cabo con eles políticas galeguizantes, mas o que está a facer o "PG" na miña opinión xa é intolerable. Meus pais e avós e miles de galegos máis non pasaron polo cárcere e exilio para ver cómo un partido emprega a etiqueta galeguista e as siglas do histórico PG para competir no mercado eleitoral. É un ataque ao noso honor. Hoxe por hoxe ou levantamos unha proposta cidadá centrista e nacionalista ou esperamos a un milagre, é dicir ver que o BNG faga purga coa UPG e faga camiño cara a unha Convergencia i Unió galega, cousa que vexo moi improbable.

Interesantes acontecimentos para estas próximas municipais 2007. O partido nacionalista hispano (PP) está a lanzar unha ofensiva xurídica para tentar facerse antidemocráticamente con algunhas alcaldias nos xulgados, denunciando varias listas dos que eles consideran os seus principais rivais políticos (PSOE e PG) coa intenzón de que as candidaturas rivais sexan anuladas e só o PP poda presentarse como alcaldable neses concellos (noticia en http://www.elcorreogallego.es/index.php ... cia=163044)

Que o partido dos porcos de pé faga estas cousas non é sorpresa, mas o que si que é interesante é a reaczón do PG:



O PG comparando ao PP con Herri Batasuna? Un partido moderado con vocazón de governo non debería facer estas comparanzas nun comunicado público, mas é interesante saber que no PG hai xente que ten as ideas claras…




“Tomamos boa nota do acontecido”?
“Respostaremos ao seu debido tempo”?

Na Cataluña, a CiU respostou ás agresóns do PP negándose a pactar con eles en nengún governo nacional nen municipal, e polo tanto, cortándolle acceso a posizóns de governo nas instituzóns nacionais

Esperemos que sexa verdadeiramente certo que o PG toma boa nota do acontecido e que resposte ao seu debido tempo pactando, se chegase a ser necesario, co menos hostil dos dous partidos hispanos representados na Galiza.

Manuel Xosé Neira, escritor lugués, nacionalista de esquerda e simpatizante do BNG, sae en defensa do Partido Galeguista:

o PP e centro dereita espanhol
=
o PG e centro dereita galego


eu nom tenho nada que dicir,os dous nom me valen

que e iso de centro iso nom existe e falso absurdo a dereita ten que ser dereita de verdade nom asi gay coma a que temos na peninsula foder


o algun judeu sarkozi ou algo asi ainda seria potable

pero hojé o q temos e lamentable

O PGa é o camiño. Queda moito por facer pero temos que facer piña e ser converxentes.

o caminho pa ser un facha galego

xq e o mesma merda